İslam’ın Son ve En Mükemmel Din Olmasının Sebepleri
İslam teolojisine (Akaid) göre, İslamiyet’in yeryüzüne inen en son ve en mükemmel (kemale ermiş) din olmasının fıkhî, tarihi ve teolojik mutlak sebepleri şunlardır:
1. İlahi Koruma ve Tahrif Edilmemezlik (Kur’an Mucizesi)
Önceki ilahi dinlerin (Hristiyanlık, Yahudilik) en büyük sorunu, kutsal metinlerinin insan eliyle değiştirilmesi (tahrifat) olmuştur. İslam’ın en mükemmel ve son din olmasının temel sebebi, anayasası olan Kur’an-ı Kerim’in bizzat Allah’ın mutlak koruması altında olmasıdır (Hicr Suresi 9. Ayet: ‘Şüphesiz o zikri biz indirdik, onun koruyucusu da mutlaka biziz’). Metni ve hükümleri bozulmayan, kıyamete kadar saf kalacak bir sistemin güncellenmesine veya yerine yenisinin gelmesine mantıken ve teolojik olarak ihtiyaç yoktur.
2. Evrensellik (Tüm İnsanlığa Gönderilmesi)
Geçmişteki peygamberler sadece kendi kavimlerine (örneğin Hz. Musa ve Hz. İsa sadece İsrailoğullarına) ve belirli bir zaman diliminin şartlarına göre gönderilmiştir. Bu nedenle onların getirdiği şeriatlar bölgesel ve geçiciydi. İslamiyet ve Hz. Muhammed (s.a.v.) ise belli bir ırka, coğrafyaya veya spesifik bir çağa değil, tüm insanlığa ve kıyamete kadar sürecek geniş bir zamana gönderilmiştir. Bölgesel bir kabile dini değil, evrensel bir sistem olduğu için ‘son’ dindir.
3. Dinin Kemale Ermesi (Maide Suresi 3. Ayet)
İslam’ın mükemmelliği sosyolojik bir iddia değil, doğrudan ilahi bir beyandır. Veda Haccı sırasında inen Maide Suresi 3. Ayet, bu inanç sisteminin kusursuzluğunu şöyle mühürler: ‘Bugün sizin için dininizi kemale erdirdim (olgunlaştırdım/tamamladım), üzerinizdeki nimetimi tamamladım ve sizin için din olarak İslam’ı seçip ondan razı oldum.’ Yaratıcısı tarafından %100 tamamlandığı ilan edilen bir yapının üzerine ekleme yapılamaz.
4. Hatemü’l-Enbiya (Peygamberliğin Mühürlenmesi)
İslam’ın son din olması, Hz. Muhammed’in (s.a.v.) Ahzâb Suresi 40. ayette ‘Hatemü’n-Nebiyyin’ (Peygamberlerin Mührü/Sonuncusu) olarak ilan edilmesiyle tescillenmiştir. Sistem tamamlandığı, ilahi mesaj evrenselleştiği ve ana kitap koruma altına alındığı için insanlığa yeni bir peygamberin (elçinin) gönderilmesine ontolojik bir gerekçe kalmamıştır.
5. Maddi ve Manevi (Dünya-Ahiret) Dengesindeki Kusursuzluk (Fıtrat)
İslam, kendinden önceki muharref (bozulmuş) dinlerin radikal uçlarını törpüleyerek insan fıtratına en uygun sistemi (orta yol / vasat ümmet) kurmuştur. Hristiyanlığın insan doğasına aykırı olan ‘ruhbaniyet’ (dünyadan tamamen kopup evlenmeden manastıra kapanma) anlayışını da, Yahudiliğin aşırı maddeci ve sadece bu dünyayı merkeze alan kabileci kibrini de kesin olarak reddeder. İslam, hem dünya hayatının imarını (ticaret, bilim, evlilik, hukuk) emreder, hem de mutlak olarak ahiret ahlakını merkeze alarak insan sosyolojisi ve psikolojisi için en kusursuz (çatışmasız) dengeyi sunar.
Yazıda bir hata mı gördün? Bize bildir
