Kuran, İncil ve Tevrat’tan mı kopyalandı?
Hayır. İslam inancına (Akaid), Kur’an’ın kendi beyanlarına ve tarihsel gerçeklere göre; Kur’an-ı Kerim, Tevrat veya İncil’den kopyalanmış bir kitap değildir. Bu üç kitap arasında var olan benzerliklerin (aynı peygamber kıssaları, ahlaki kurallar vb.) sebebi birinin diğerinden ‘çalıntı’ olması değil, üçünün de ‘Aynı İlahi Kaynaktan’ (Allah’tan) gelmiş olmasıdır. Bu iddianın geçersizliğini ispatlayan fıkhî, kelamî ve tarihsel kesin kanıtlar şunlardır:
1. ‘Aynı Kaynak’ (Tevhid) Prensibi
İslam dini, yeryüzüne yepyeni, daha önce hiç duyulmamış bir inanç getirdiğini iddia etmez. Aksine Kur’an; Hz. Adem’den Hz. İsa’ya kadar tüm peygamberlere gönderilen dinin özünün aynı olduğunu (İslam/Tevhid) açıkça beyan eder. Mâide Suresi 48. ayette Kur’an’ın, kendinden önceki kitapları (orijinal halleriyle) ‘tasdik edici’ (doğrulayıcı) olarak indirildiği belirtilir. Aynı yazarın farklı zamanlarda yazdığı üç farklı kitapta aynı ana karakterlerin (Hz. Musa, Hz. İbrahim vb.) ve aynı ahlaki yasaların (hırsızlık yapma, yalan söyleme) geçmesi kopyalama değil, ‘Yazarın (Yaratıcının) tek olduğunun’ en büyük fıkhî ve mantıksal ispatıdır.
2. Tarihsel İmkansızlık: ‘Ümmî’ Peygamber Gerçeği
Tarihi olarak sabittir ki Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ‘Ümmî’ idi; yani okuma ve yazma bilmiyordu. 7. yüzyıl Mekke’sinde Tevrat’ın (İbranice) veya İncil’in (Grekçe/Süryanice) Arapça tam bir çevirisi bulunmuyordu. Okuma yazma bilmeyen, yabancı dil bilmeyen bir insanın; gidip İbranice ve Grekçe parşömenleri bulup, bunları okuyup, içindeki teolojik konseptleri sentezleyip, sonra da bunu Arap edebiyatının zirvesi olan, hiçbir şairin benzerini yazamadığı eşsiz bir edebi metin (Kur’an) halinde 23 yıla yayarak sunması tarihsel, sosyolojik ve fiziksel olarak tamamen imkansızdır.
3. Kur’an’ın ‘Müheymin’ (Düzeltici/Koruyucu) Rolü
Eğer Kur’an önceki kitaplardan kopyalanmış (intihal edilmiş) olsaydı, onlardaki bilgileri birebir alması gerekirdi. Oysa Kur’an, Tevrat ve İncil’de zamanla insanların eliyle değiştirilmiş (tahrif edilmiş) olan çok temel inanç sapmalarını reddeder ve düzeltir. Kur’an kopyalamaz, ‘tashih’ eder (düzeltir). Bunun en çarpıcı örnekleri şunlardır:
- Peygamberlerin İsmeti (Günahsızlığı): Tahrif edilmiş Tevrat’ta peygamberlere korkunç iftiralar atılır. Hz. Davud’un komutanının karısıyla zina ettiği, Hz. Lut’un kızlarıyla ensest ilişki yaşadığı, Hz. Nuh’un çıplak kalacak kadar sarhoş olduğu, Hz. Harun’un puta taptığı yazılıdır. Eğer Kur’an bir kopya olsaydı bu hikayeleri aynen alırdı. Oysa Kur’an bu iftiraların tamamını şiddetle reddeder ve peygamberlerin ‘İsmet’ (günah işlemekten korunmuş, tertemiz) sıfatına sahip, ahlak abidesi seçkin kullar olduğunu kesin bir dille ilan eder.
- Tanrı Tasavvurundaki Düzeltmeler: Tevrat’ta ‘Tanrı evreni 6 günde yarattı, 7. gün yoruldu ve dinlendi’ (Tekvin 2:2) yazar. Kur’an bunu Kaf Suresi 38. ayette kopyalamaz, tam tersine düzeltir: ‘Andolsun biz gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri altı günde yarattık. Bize hiçbir yorgunluk da dokunmadı.’ Yine Tevrat’ta Hz. Yakup’un Tanrı ile güreştiği ve Onu yendiği gibi akıl dışı antropomorfik (insan biçimci) ifadeler varken, Kur’an İhlas Suresi ile ‘Hiçbir şeyin O’na denk olmadığını’ belirterek bu putperest/beşeri eklentileri tamamen silip atar.
- Hz. İsa’nın Konumu: İncil, Hz. İsa’yı ‘Tanrı’nın Oğlu’ veya bizzat ‘Tanrı’ ilan eder. Kur’an bunu kopyalamaz; Maide Suresi 73 ve 75. ayetlerde bu inancın (Teslis’in) kesin bir şirke ve sapkınlığa (küfre) dönüştüğünü, Hz. İsa’nın sadece değerli bir ‘Peygamber/Elçi’ olduğunu ilan ederek Hristiyan teolojisini kökünden yıkar.
Sonuç
Kur’an’ın Tevrat ve İncil ile ortak konuları işlemesi kopyalama değil, kaynağın ‘Tek’ (Tevhid) olmasıdır. Farklılıkları ve zıtlaştığı konular ise, Kur’an’ın insanların o kitaplara eklediği yalanları, mantıksızlıkları ve tahrifatı temizleyen (Müheymin) ilahi bir süzgeç/son güncelleme olmasından kaynaklanır.
Yazıda bir hata mı gördün? Bize bildir
