Allah’ın Sözü Değişmezse İncil Nasıl Tahrif Oldu?
İslam akaidine (kelam ilmine) ve tefsir usulüne göre bu iki durum arasında hiçbir çelişki yoktur. ‘Allah’ın sözleri değişmez’ ayetlerindeki (En’âm 115, Yunus 64) ilahi kural ile Tevrat ve İncil’in tahrif edilmesi (insan eliyle değiştirilmesi) gerçeği, fıkhî ve teolojik olarak şu kesin temellere dayanır:
1. ‘Allah’ın Sözleri (Kelimatillah)’ Kavramının Gerçek Anlamı
Kur’an’da geçen ‘Allah’ın sözlerini değiştirebilecek hiçbir güç yoktur’ (Lâ mubeddile li kelimâtillâh) ayeti; yeryüzündeki fiziksel kağıtları, parşömenleri veya mürekkebi kastetmez. Burada kastedilen ‘sözler’; Allah’ın evrensel yasaları (Sünnetullah), peygamberlerine verdiği mutlak zafer sözü, hak ile batılın ayrımı, cennet/cehennem vaadi ve Levh-i Mahfuz’daki ezelî kader/hükümlerdir. Yeryüzündeki insanlar bir kitabın sayfalarını yırtabilir, kelimelerini kendi elleriyle silebilir veya değiştirebilirler; ancak Allah’ın katındaki o mutlak gerçeği ve ilmi (Levh-i Mahfuz’u) asla değiştiremezler.
2. Koruma (Hıfz) Garantisi Sadece Kur’an’a Özeldir
Allah, önceki kitapların (Tevrat, Zebur, İncil) yeryüzünde kıyamete kadar bozulmadan, fiziki olarak değişmeden kalacağına dair hiçbir ayette garanti vermemiştir. Mutlak ilahi koruma garantisi sadece ve sadece son dinin kitabı olan Kur’an-ı Kerim için verilmiştir. Hicr Suresi 9. ayet bu istisnayı çok net koyar: ‘Şüphesiz o Zikr’i (Kur’an’ı) biz indirdik biz! Onun koruyucusu da elbette biziz.’ Tevrat ve İncil belirli bir döneme ve sadece belirli bir kavme (İsrailoğullarına) gönderilmiş geçici (süreli) şeriatlar olduğu için, onlara kıyamete kadar sürecek mutlak bir ilahi koruma kalkanı vaat edilmemiştir.
3. Önceki Kitapların Korunması İnsanlara (Din Adamlarına) Emanet Edilmişti
Tevrat ve İncil’in nasıl tahrif edilebildiğinin cevabı Mâide Suresi 44. ayette gizlidir. Allah, Tevrat’ın aslına sadık kalınmasını ve korunmasını, bir imtihan gereği o dönemin Yahudi din adamlarına (hahamlarına, bilginlerine) bırakmıştı (Ayet: ‘…Çünkü onlar Allah’ın kitabını korumakla görevlendirilmişlerdi…’). Yani koruma görevi, ilahi bir garantide değil, tamamen beşeri iradenin inisiyatifinde ve sorumluluğundaydı. Ancak onlar (Bakara Suresi 79’da belirtildiği üzere) bu imtihanı kaybettiler; az bir dünyevi menfaat, siyasi güç, ırkçı ideolojiler ve makam uğruna elleriyle yazdıkları yalanları ‘Bu Allah katındandır’ diyerek metne soktular.
4. Sonuç (İlahi Müdahale)
İnsanlar kendilerine emanet edilen ve geçici süreli olan önceki ilahi mesajları kendi elleriyle tahrif edince (bozunca), Allah kıyamete kadar tüm insanlığa geçerli olacak evrensel son mesajını (Kur’an’ı) göndermiş ve bu defa kitabın korunmasını insanların, din adamlarının veya meclislerin sadakatine/inisiyatifine bırakmayarak doğrudan kendi ilahi garantisi (Hicr Suresi 9) altına almıştır.
Yazıda bir hata mı gördün? Bize bildir
