Vahiy Gelirken Peygamberimiz Neler Hissederdi?

İslam tarihi (Siyer) ve sahih hadis kaynaklarına (Buhârî, Müslim) göre vahiy sıradan bir ‘ilham’ veya ‘içsel bir his’ değildir; doğrudan Allah katından gelen ve hem fiziksel hem de ruhsal olarak muazzam bir ağırlığı olan ilahi kelamın aktarımıdır. Vahiy esnasında Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) bizzat şahit olunan ve yaşadığı o sarsıcı haller şunlardır:

1. Çıngırak/Çan Sesi (Salsaletü’l-Ceres) – En Ağır Vahiy Şekli

Sahabe Hâris bin Hişâm, ‘Ey Allah’ın Elçisi, vahiy sana nasıl geliyor?’ diye sorduğunda Peygamberimiz şöyle cevap vermiştir: ‘Bazen bana çıngırak (çan/zincir) sesine benzer bir sesle gelir ki, bana en ağır geleni de budur. Benden ayrıldığında (vahiy bittiğinde) meleğin bana söylediğini tamamen ezberlemiş olurum.’ İslam alimleri bu sesi, meleğin (Cebrail’in) kanat sesi veya ilahi kelamın frekansının insan beyni/kulağı tarafından algılanma şekli olarak tefsir ederler. Bu en zorlu ve en sarsıcı vahiy türüdür.

2. İnanılmaz Bir Fiziksel Ağırlık Çökmesi

Kur’an-ı Kerim, Müzzemmil Suresi 5. ayette ‘Doğrusu biz senin üzerine ağır bir söz bırakacağız’ der. Bu ağırlık sadece manevi değil, tamamen fizikseldi.

• Zeyd bin Sâbit’in Şahitliği: Vahiy kâtibi Zeyd bin Sâbit şöyle anlatır: ‘Peygamberin dizi benim dizimin üzerindeyken ona vahiy inmeye başladı. Dizi benim dizimin üzerine o kadar ağırlaştı ki, ağırlıktan uyluk kemiğimin kırılacağını, paramparça olacağını sandım.’
• Devenin Çökmesi: Peygamber Efendimiz devesinin (Kasvâ) üzerindeyken vahiy geldiğinde, devenin o ilahi kelamın muazzam fiziksel ağırlığına dayanamadığı, bacaklarının titreyip büküldüğü ve olduğu yere çöktüğü defalarca ashab tarafından görülmüştür.

3. Dondurucu Soğukta Bile Şiddetli Terleme ve Renk Değişimi

Hz. Ayşe (r.a.) vahiy anlarındaki bedensel değişimi şöyle anlatır: ‘Çok soğuk, dondurucu kış günlerinde bile kendisine vahiy geldiğinde, vahiy hali biter bitmez Peygamber’in alnından şıpır şıpır terler döküldüğünü görürdüm.’ Vahiy anında Peygamberimizin dış dünyayla bağlantısı kesilir, adeta bir trans/istiğrak haline geçerdi. Yüzünün rengi değişir; bazen kül gibi sararır, bazen de kıpkırmızı olurdu.

4. Arı Uğultusuna Benzer Bir Ses ve Nefes Değişimi

Hz. Ömer (r.a.) vahiy anında dışarıdan duyulan belirtileri şöyle aktarır: ‘Peygamber’e vahiy inerken, biz onun yüzünün yakınlarında (yüz çevresinde) arı uğultusuna benzer bir ses (humma) duyardık.’ Ayrıca vahiy geldiğinde Peygamber Efendimiz derin ve ağır nefesler alırdı (horlamaya benzer, uykuya dalan birinin aldığı ağır ve derin nefesler gibi).

5. Meleğin İnsan Kılığında Gelmesi – En Hafif Vahiy Şekli

Vahyin Peygamberimize en kolay gelen şekli, Cebrail’in (a.s.) asli melek formunda değil, bir insan kılığına bürünerek gelmesidir. Peygamberimiz bunu: ‘Bazen de melek bana bir insan kılığında görünür, benimle konuşur, ben de onun söylediklerini bellerim’ diyerek anlatır. Cebrail genellikle ashabdan, çok yakışıklı bir sahabi olan Dihye el-Kelbî’nin kılığında veya hiç tanınmayan, bembeyaz elbiseli bir yabancı (Cibril Hadisi’nde olduğu gibi) kılığında gelmiştir.

6. İlk Vahiylerdeki Büyük Korku ve Ürperti

Hira Mağarası’nda ilk vahiy geldiğinde (Alak Suresi’nin ilk ayetleri) ve Cebrail (a.s.) ufku kaplayan gerçek melek formunda göründüğünde, Peygamberimiz bu olağanüstü olay karşısında büyük bir insani korku ve titreme yaşamıştır. Evine Hz. Hatice’nin yanına koşarak, bedeni şiddetle titrerken ‘Beni örtün, beni örtün! (Zemmilûnî)’ diyerek üzerine örtü örtülmesini istemiştir. Zamanla bu korku yerini ilahi görevin o ağır sükunetine ve vahiy ağırlığına bırakmıştır.

Yazıda bir hata mı gördün? Bize bildir