Namaz Kılıp Yalan Söyleyen mi, Dürüst İnançsız mı?
İslam teolojisine (Akaid) göre bu sorunun cevabı, değerlendirmenin ‘dünyevi ilişkiler’ mi yoksa ‘uhrevi (ahiret) kurtuluş’ açısından mı yapıldığına göre iki mutlak boyuta ayrılır. Ancak nihai ontolojik gerçeklik şudur: İmanı olan günahkar (yalan söyleyen) bir kişi, ahiret boyutuyla imanı olmayan dürüst birinden mutlak olarak üstündür. Bu teolojik gerçeğin sarsılmaz fıkhî anatomisi şöyledir:
1. İmanın Amel İçin Ön Şart Olması (Sıfır Çarpanı)
İslam inancında bir insanın yaptığı ahlaki iyiliklerin veya dürüstlüğün Allah katında kabul görmesi (sevap sayılması) için tek ve mutlak şart ‘İman’dır. İman, matematiksel bir çarpım işlemindeki ‘1’ rakamı gibidir; ahlak, dürüstlük ve iyilikler ise o 1’in sağına eklenen sıfırlardır. Baştaki ‘1’ (Allah’a ve ahirete iman) yoksa, kişinin dünyada yaptığı trilyonlarca iyilik ve dürüstlük ahirette ‘0’ ile çarpılır ve hiçbir karşılık bulmaz. Furkan Suresi 23. Ayet bu gerçeği çok net açıklar: ‘Onların (inkar edenlerin) yaptıkları her ameli ele alır ve onu savrulmuş toz zerresi (boşluk) haline getiririz.’ İnanmayan birinin dürüstlüğü sadece bu dünyada ona saygınlık kazandırır, ahireti ise boştur.
2. Namaz Kılıp Yalan Söyleyenin Teolojik Durumu (Fasık)
Namaz kıldığı halde yalan söyleyen kişi, İslam fıkhında ‘Fasık’ (büyük günah işleyen, yoldan çıkmış mümin) statüsündedir. Yalan söylemek helal sayılmadığı sürece kişiyi dinden çıkarmaz ancak ağır bir günaha sokar. Bu kişi, yalanlarının bedelini (eğer dünyada helalleşmediyse veya tövbe etmediyse) ahirette cehennem azabıyla çok ağır bir şekilde ödeyecektir. Ancak kalbinde iman (Tevhid) olduğu için, cezasını çektikten sonra nihai olarak cennete girecektir. Yani son durağı mutlak kurtuluştur.
3. İnkârın En Büyük Yalan (Ahlaksızlık) Sayılması
İslam kelamına göre ‘ahlak’ sadece insanlara karşı dürüst olmak değildir. Bir insanın yaratıcısını, O’nun gönderdiği peygamberi ve evrendeki sanatı inkar etmesi (Küfür/Şirk), teolojik olarak varoluştaki en büyük ‘yalan’, nankörlük ve ahlaksızlıktır. Çünkü doğrudan varoluşun kaynağının hakkını gasp etmektir. Dolayısıyla Yaratıcı’yı inkar eden birinin diğer insanlara karşı dürüst olması, onun Allah’a karşı işlediği o mutlak nankörlüğü örtmez.
4. Dünyevi (Toplumsal) Boyut ve İslam’ın Asıl İstediği
Konu ahiret değil de ‘dünyevi/toplumsal işleyiş’ olduğunda ise durum farklıdır. Ticarette, iş ortaklığında veya devlet yönetiminde toplum; namaz kılan ama yalan söyleyen kişiyi değil, inanmayan ama dürüst olan kişiyi tercih eder. Toplumları yıkan şey küfür değil, zulüm ve yalandır. Ancak İslam fıkhı bu kıyastaki iki hastalıklı seçeneği de reddeder. Dinin mutlak olarak emrettiği ve ‘Kamil Mümin’ olarak tanımladığı tek model: Hem Allah’a iman edip ibadetlerini yapan hem de insanlara karşı mutlak dürüst (El-Emin) olan kişidir.
Yazıda bir hata mı gördün? Bize bildir
