Peygamberimiz neden çok evlendi?

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) birden fazla evlilik yapmasının temelinde şehevi (nefsani) arzular değil; tamamen İslami tebliğ, siyasi strateji, sosyal koruma ve dini eğitim (teşri) amaçları yatmaktadır. Bu konuyu tarihi ve fıkhî gerçeklerle şu başlıklar altında eksiksiz olarak açıklayabiliriz:

1. Gençlik Dönemi ve Nefsani İddiaların Çürütülmesi

Peygamber Efendimiz’in hayat kronolojisi, çok evliliğinin şehvet kaynaklı olduğu iddialarını kesin olarak çürütür. O, gençliğinin ve fiziksel gücünün en zirvesinde olduğu 25 yaşından 50 yaşına kadar, kendisinden 15 yaş büyük ve daha önce iki kez dul kalmış olan Hz. Hatice (r.a.) ile tek eşli, son derece sadık ve mutlu bir evlilik yaşamıştır. Hz. Hatice vefat edene kadar (25 yıl boyunca) başka hiçbir kadınla evlenmemiştir. Birden fazla evlilik yaptığı dönem ise 53 yaşından sonra, yani yaşlılık dönemine denk gelen ve Medine’de İslam devletini kurduğu, sürekli savaşların ve siyasi krizlerin yaşandığı en zorlu ve ağır dönemdir.

2. Eğitim ve Dini Hükümlerin Yayılması (Teşri Boyutu)

İslam dini hayatın her alanını kapsar. Özellikle kadınlara özgü (adet, lohusalık, gusül, eşler arası mahrem ilişkiler gibi) fıkhî konuların diğer Müslüman kadınlara anlatılması için Peygamberimizin evinin içini bilen, farklı yaş ve yeteneklerde kadın öğretmenlere ihtiyaç vardı. Örneğin Hz. Aişe (r.a.) üstün zekası ve hafızasıyla İslam fıkhının büyük bir bölümünü tek başına ümmete aktarmış, binlerce hadis rivayet etmiştir. Peygamberimizin eşleri (Müminlerin Anneleri), bizzat dinin ‘kadınlara yönelik eğitim kadrosu’ olarak görev yapmıştır.

3. Siyasi İttifaklar ve Düşmanlıkları Bitirme

O dönemin Arap toplumunda evlilik, kabileler arasında barış yapmanın ve akrabalık (müttefiklik) kurmanın en güçlü yoluydu. Peygamberimiz, İslam’a düşman olan pek çok güçlü kabilenin liderinin kızıyla veya akrabasıyla evlenerek o kabilelerin İslam’a girmesini veya düşmanlığı bırakmasını sağlamıştır. Örneğin; Yahudi liderinin kızı Safiyye, Mekke’nin lideri Ebu Süfyan’ın kızı Ümmü Habibe ve Beni Mustalık kabilesinden Cüveyriye (r.a.) ile yapılan evlilikler tamamen bu siyasi barış stratejisinin ve kan dökülmesini engellemenin birer parçasıdır.

4. Kimsesiz Kalan Dul Kadınları Koruma ve Örnek Olma

İslam’ın ilk yıllarında yapılan savaşlarda (Bedir, Uhud vb.) pek çok Müslüman erkek şehit düşmüş, eşleri dul ve çocukları yetim kalmıştır. Peygamberimiz, yaşlı veya kimsesiz kalmış bu şehit eşleriyle (örneğin Sevde ve Ümmü Seleme ile) evlenerek hem onları sahipsiz bırakmamış hem de ashabına (sahabelere) dul ve yetimlere sahip çıkma konusunda bizzat yaşayarak örnek olmuştur. Eşlerinin birçoğu kendisinden yaşlı veya çocuklu dul kadınlardır.

5. Cahiliye Adetlerini Yıkmak

İslam öncesi Arap toplumunda ‘evlatlık’ alınan kişi öz çocuk gibi sayılır ve onun boşadığı eşle evlenmek kesinlikle haram kabul edilirdi. Allah (c.c.), evlatlık kurumunun öz çocuk hükmünde olmadığını (kan bağının esas olduğunu) ve bu batıl inancın yıkılması gerektiğini göstermek için, Ahzâb Suresi 37. ayetle Peygamberimize, azatlı kölesi ve evlatlığı olan Zeyd’in boşadığı Zeynep bint Cahş ile evlenmesini emretmiştir. Bu evlilik, toplumda yerleşmiş çok katı bir tabuyu yıkmak için bizzat ilahi emirle gerçekleşmiştir.

Yazıda bir hata mı gördün? Bize bildir